اگه بيراهه بِذاره، از حسين نفس ميگيرم
گريه ميكنم دوباره، آبرومو پس ميگيرم
تو بِزنگاهه اُميدم، اومدم اومدم
بلكه ورق برگرده
از مُحرم اينو ميفهمم كه
خدا باز برام بَغل وا كرده
ديگه بارون ميزنه، چِشام كه خيسه
مادرش مياد تو روضه، اِسممونو مينويسه
نميخوام جدا بِشم ازش يه لحظه
همه دنيا به يه لحظه روضه رَفتن نميارزه
حسين واي
نظرات